حضور دسته دومی‌ها در تیم ملی فرانسه؛ خروس‌های پله پایین

به گزارش فوتبال‌بین، اقدام زین‌الدین زیدان برای دعوت سائل کومبدی، بازیکن حاضر در دسته دوم فوتبال آلمان، توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد.

این نه نخستین باری است که بازیکنی از سطوح پایین‌تر به تیم ملی فرانسه دعوت می‌شود و نه عجیب‌ترین مورد! تاریخ «خروس‌ها» سرشار از نام‌های این‌چنینی است.

نخستین‌ها؛ جام جهانی 1934 و 1938 نخستین دوره از دسته دوم لیگ فوتبال فرانسه در فصل 34-1933 برگزار شد و تنها چند ماه بعد، 8 بازیکن از این رقابت‌ها در فهرست تیم ملی برای جام جهانی 1934 قرار گرفتند. از میان آن‌ها می‌توان به الکسی تپو، آلفرد استون، ژان نیکولا و روژه ریو اشاره کرد.

7 نفر از این جمع در جریان شکست 3 بر 2 مقابل اتریش به میدان رفتند؛ دیدار، فرانسه را در همان گام نخست از جام جهانی کنار زد.

4 سال بعد در جام جهانی 1938، لوسین ژاسرون و سزار پوولنی، ۲ بازیکن لوهاور دسته دومی به فهرست «خروس‌ها» راه یافتند. البته هیچ‌ یک، فرصت حضور در زمین را پیدا نکردند.

نسل طلایی سنت‌اتین گاهی سقوط پایان یک دوران نیست. پیش‌درآمد شکوفایی است. سنت‌اتین در سال 1962، همزمان با قهرمانی در جام حذفی با ایستادن در رده هفدهم جدول، به دسته دوم سقوط کرد. چنین اتفاقی می‌توانست شیرازه تیم را از هم بپاشد اما روبر اربن ملی‌پوش تصمیم گرفت کنار سبزپوشان بماند.

اربن حتی در دسته دوم همراه با هم‌تیمی‌اش، رنه فریه، جایگاهش در تیم ملی را حفظ کرد و نقش مهمی در بازگشت فوری سنت‌اتین به لیگ یک داشت. یک سال بعد و در سال 1964، سبزپوشان طی نخستین فصل پس از صعود، عنوان قهرمانی دسته اول فوتبال فرانسه را به دست آورد. این موفقیت سرآغاز دورانی طلایی با مربیگری اربن در سال‌های آتی بود

ژان ژورکائف؛ قمار یک کاپیتان ژان ژورکائف در تابستان 1970، تصمیمی گرفت که می‌توانست به قیمت پایان دوران ملی‌اش بینجامد. مدافع باتجربه المپیک مارسی پس از سال‌ها حضور در بالاترین سطح فوتبال فرانسه، راهی پاری‌سن‌ژرمن تازه تاسیس شد. قرار بود تیم نخستین فصل حیاتش را در دسته دوم آغاز کند.

ژورکائف بعدها اعتراف کرد نگران از دست دادن جایگاهش در تیم ملی بوده. کاپیتان «خروس‌ها» این ریسک را پذیرفت و یکی از نخستین چهره‌های تاریخ باشگاه پاریسی نام گرفت. او ضمن حفظ جایگاه ملی، پاری‌سن‌ژرمن را در همان فصل نخست به قهرمانی دسته دوم و تجربه صعود رساند.

پسر او، یوری ژورکائف، سال‌ها بعد در همین باشگاه پایتخت‌نشین، فتح جام در جام اروپا در فصل 96-1995 را جشن گرفت؛ دستاوردی که پایه‌گذار ادامه دوران حرفه‌ای موفق‌تر نسبت به پدرش در ایتالیا، آلمان و انگلیس به حساب آمد.

دیدیه سیس و قهرمانی در یورو 1984 اگر حضور در دسته دوم قرار بود مانعی سد راه افتخارآفرینی ملی باشد، دیدیه سیس هرگز نباید مدال طلای یورو 1984 را به گردن می‌آویخت.

این مهاجم باتجربه در آستانه آغاز رقابت‌ها، پیراهن مولوز، باشگاهی حاضر در دسته دوم فرانسه را بر تن داشت. با این ‌حال، میشل ایدالگو او را در جمع ستارگانی چون میشل پلاتینی، آلن ژیرس و ژان تیگانا قرار داد. در نتیجه، سیس همراه با نسل رقم‌زننده نخستین قهرمانی بزرگ تاریخ فوتبال فرانسه بر بام اروپا ایستاد. پس از این قهرمانی، بازنشستگی خود از تیم ملی را اعلام کرد.

کالچوپولی و تبانی مارسی؛ سقوط از قله شاید عجیب‌ترین نمونه‌ها را بتوان در سرگذشت رسوایی ۲ غول فوتبال اروپا پیدا کرد. قدرتمندترین‌های عصر خودشان، بر اثر تخلفات مدیریتی از بالاترین سطح سقوط کردند.

المپیک مارسی در سال 1993 قهرمان اروپا شد اما ادعای تبانی در دیدار مقابل والنسین، سرانجام حکم سقوطش به دسته دوم در سال 1994 را رقم زد. فابیان بارتز، دروازه‌بان جوان قهرمان اروپا برخلاف بسیاری از هم‌تیمی‌هایش ماند و حتی در فصل 95-1994 به اردوی تیم ملی آمد؛ اگرچه در رقابت با برنار لاما فرصتی برای بازی نیافت.

13 سال بعد، یوونتوس در پی رسوایی «کالچوپولی» به سری بی رفت. داوید ترزگه و ژان‌آلن بومسونگ، 2 ملی‌پوش فرانسوی با وجود حضور در دسته دوم فوتبال ایتالیا، همچنان در برنامه‌های تیم ملی جای داشتند.

اکنون نزدیک به دهه پس از آخرین نمونه‌های مشابه، نام سائل کومبدی به این فهرست اضافه شده. مهره جوان تصمیم گرفت در جمع گرگ‌های سبزپوش بماند و با دقایق بازی بالا، کم‌کم خود را برای حضور در بزرگترین میادین آماده کند.

* سوشیانت نجات‌پور