ازبکستان کم بود، عراق هم اضافه شد؛ خروج تیم ملی از قدرتهای آسیا؟
تیم ملی در دومین دیدار تدارکاتیاش در فیفادی مقابل عراق به تساوی رسید.
به گزارش فوتبالبین، تیم ملی فوتبال ایران در دومین بازی از رقابتهای بصره به مصاف کشور میزبان رفت و به تساوی 1-1 رسید؛ ایران که در این جدال در همان ثانیههای نخست دروازهاش را باز شده دید، در دقایق پایانی نیمه دوم روی یک ارسال از کرنر به گل مساوی رسید تا پس از شکست دادن فلسطین در بازی نخست، این رقابتها را بدون شکست ترک کند. البته که اتفاق مهمتر نه این نتایج، بلکه تغییر قابل مشاهده فهرست تیم ملی بود که جوانتر شده و از کهنهسربازها عبور شده بود. زورمان به عراق هم نمیرسد؟ قبل از ورود به بحث، باید اشاره کرد که نتیجه در دیدارهای تدارکاتی چندان اهمیتی نباید داشته باشد؛ با این وجود وقتی قرار است تیم ملی مقابل رقبایی که رنکینگ بالایی در ردهبندی فیفا ندارند به میدان برود، نیاز است تا نشانهای از تحولات تاکتیکی یا پیشرفت فنی را به نمایش بگذارد. این همان نکتهای است که اجازه نمیدهد دست بالا متعلق به این تیم کنونی باشد. در واقع تیم ملی در عصر امیر قلعهنویی، هرگز تحولی در جهت پیشرفت اهداف تاکتیکی نداشته و این بزرگترین نگرانی است که آینده فوتبال ایران را تهدید میکند. مقوله جوانگرایی یا به قول امیر قلعهنویی تغییرنسل، نباید بهانهای برای پوشاندن ضعف فنی و عدم تببین درست امورات تاکتیکی شود؛ کما اینکه پیش از این هم تیم ملی با امیر قلعهنویی به لحاظ تاکتیکی، آورده چندانی برای فوتبال ایران نداشت. دقیقا به همین دلیل است که تیم ملی ایران با رنکینگ 23 دنیا، زورش به تیمی مثل عراق که قریب به 40 پله پایینتر ایستاده نمیرسد. این یکی ورای نتیجه است؛ همانطور که عنوان شد نتیجه نباید در اولویت قرار بگیرد؛ اینجا باید نشانههایی آشکار از برتری فنی و تاکتیکی دیده شود که در تیم ملی چنین موردی یافت نمیشود. عراقِ جوان را فراموش نکنید سطوری که در بالا به رشته تحریر درآمد، با درنظر گرفتن جمیع اتفاقاتی است که بر تیم ملی در این تورنمنت رفته است؛ مثلا باید قید شود که اگر قرار باشد مسئولان تیم ملی پشت بهانه جوان شدن تیم پنهان شوند، برایشان یادآوری شود عراقیها هم دقیقا چنین کرده بودند. دست بر قضا نمایش عراقیها در جدال با ایران نشان از عدم هماهنگی آنها در بسیاری از موارد داشت ولی اهداف تاکتیکی سرمربی را در زمین پیاده کرده و چندین موقعیت را روی دروازه ایران از یک شکل و سیاق ایجاد کردند. اینجا باید موضوع روشن شود: اگر ایران تیم جوان شدهای به این رقابتها فرستاد، عراق هم رفتاری مشابه داشت ولی با این حال، نمایش تیم ملی در این بازی انتظارات را برآورده نکرد. مشخصا منظور از انتظارات، جرقههای تاکتیکی است که بتواند علاقهمندان به فوتبال را به روزهای بهتری با امیر قلعهنویی امیدوار کند. خروج از جمع قدرتهای آسیا؟ این اولین بار نیست که نمایش تیم ملی در عصری که امیر قلعهنویی هدایتش را به عهده گرفته، نگرانکننده میشود. در واقع اگر رقبای کمی بهتری برای این تیم در دیدارهای تدارکاتی پیدا شود، واضح است آخرین بار هم نخواهد بود. این مورد وقتی تاوان سنگینی به همراه خواهد داشت که ایران را رفتهرفته از جمع تیمهای قدرتمند آسیا خارج میکند. پیش از این مشخص شده بود که با چنین ایدههای فنی، ایران مقابل تیمی مثل ازبکستان هم مشکل دارد، چه برسد به رقبای کمی بهتر. حالا علاوه بر ازبکستان، در جدال با تیم دگرگون شده عراق هم نگرانیها به قوت خود باقی مانده و با این فرمان، خروج تیم ملی از چرخه تیمهای قدرتمند آسیا محتمل است. البته که به غیر از نمایش فنی، به لحاظ کسب نتیجه هم قلعهنویی در دیدارهای اخیری که روی نیمکت تیم ملی نشسته، آمار درخوری نداشته: 7 بازی و تنها یک برد مقابل تیمی مثل فلسطین.
پوشش خبری: فوتبالبین