هنر کی‌روش در تغییر ذهنیت بازیکنان: مقابل عمان غافلگیر نمی‌شویم

وب سایت رسمی فوتبال‌بین- اگر خود را برای یک صعود بی دردسر آماده کرده‌اید و عمان را حریفی ساده برای ملی‌پوشان ایرانی می‌دانید باید گفت که احتمالا باخت‌ ایران مقابل عمان در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ را به خاطر ندارید. یا اینکه فراموش كرده‌اید که چه باخت‌های غیرقابل باوری به تیم‌های درجه دو آسیا داده‌ایم.

ایران برای صعود به مرحله یک‌چهارم نهایی جام ملت‌های آسیا باید از سد عمان بگذرد. ظاهرا عمان نمی‌تواند حریفی قدر و یا دردسرساز برای تیم منسجم کی‌روش باشد. به خصوص اینکه سرمربی تیم ملی در طی هشت سال حضورش توانسته چنان کاری بر روی ذهنیت بازیکنان ایرانی انجام ده‍د که هیچ حریفی را دست کم نگیرند. ما در دوران حضور کی‌روش تا حدود زیادی از شر باخت‌های غیرمترقبه در مقابل تیم‌های ضعیف‌تر از خودمان راحت شده‌ایم و دیگر در زمین بازی مقابل اینگونه تیم‌ها غافلگیر نمی‌شویم. کی‌روش هر بار در مصاحبه‌های قبل از بازی چنان حریفانی همچون مالدیو، لائوس، لبنان، ویتنام، یمن و ... را چنان بزرگتر از آنچه هستند جلوه می‌دهد که بازیکنانش نیز با جنگندگی و تمرکز ذهنی لازم پا به میدان می‌گذارند. او در پایان مرحله گروهی، بازی‌‌های مراحل حذفی را در حکم فینال دانست و بازیکنانش را با همین ذهنیت به مصاف رقبایی همچون عمان خواهد فرستاد.

اما در حالی که اغلب ایرانی‌ها به بازی نیمه‌نهایی مقابل ژاپن یا عربستان فکر می‌کنند، کارلوس کی‌روش به بازی پیش رو مقابل عمان می‌نگرد تا تیمش دچار آن اشتباهاتی که حتی از تیم‌های بزرگ در تورنمنت‌های مهم سرزده نشود. ما ایرانی‌ها باخت‌های عجیب و بدموقع در مقابل عمان، قطر، بحرین و یا تساوی‌های بی‌ارزش مقابل امارات، سوریه و ... را تجربه کرده‌ایم. در سال ۷۲ در مقابل عمان در مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۴ در ورزشگاه آزادی بدون گل متوقف شدیم تا کارمان برای صعود به مرحله بعد به گل‌شماری با سوریه برسد. در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۴ مقابل بحرین و ترکمنستان تازه استقلال یافته مساوی کردیم و حذف شدیم. در بزنگاه صعود به جام جهانی ۱۹۹۸ به قطر باختیم. همین عمانی که قرار است فردا در مقابل‌شان بازی کنیم، یکی از پرستاره‌ترین تیم‌های ایران را شکست داده است. در بازی‌‌های آسیایی ۱۹۹۸ مقابل عمان به طرز عجیبی چهار بر دو بازنده شدیم. تیمی که در خود باقری، مهدوی‌کیا، دایی، استیلی، زرینچه، علی کریمی، خاکپور، علی موسوی و ... داشت به راحتی چهار گل از عمان کم نام و نشان خورد و اگر درایت منصور پورحیدری نبود تیم دچار بحران می‌شد. یک سال بعد در مقدماتی جام ملت‌های ۲۰۰۰ برای اولین بار مغلوب بحرین شدیم. باختی چنان عجیب که انتقادات از جلال طالبی که آن زمان سرمربی تیم ملی بود را به حداکثر رساند. یک و نیم سال بعد از آن در مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ با بلاژویچ در مقابل بحرین در ورزشگاه آزادی به تساوی بدون گل رسیدیم و همین بحرین با شکستی که در بازی برگشت به ما تحمیل کرد، عملا باعث عدم صعود ایران به جام جهانی شد. در آن سال در حالی که عربستان را در تهران برده بودیم و با آنها در جده مساوی کرده بودیم، از دست دادن امتیاز مقابل تیمی ضعیف‌تر، باعث صعود عربستان به جای ایران شد. پس از آن با همایون شاهرخی به اردن باختیم و در زمان مربیگری برانکو باخت مقابل اردن در تهران صعود ایران به مرحله دوم مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ را بسیار دشوار کرد. عمان نیز در زمان برانکو با یک تساوی بدموقع مقابل ایران در مرحله گروهی جام ملت‌های ۲۰۰۴ باعث دوم شدن ایران در گروهش و دشوار شدن مسیر رسیدن به فینال برای تیم ما نسبت به ژاپن صدرنشین شد. با امیر قلعه‌نویی در تهران با سوریه مساوی کردیم و با علی دایی برای اولین بار مقابل امارات در بازی‌های رسمی متوقف شدیم.

آخرین باری که در برابر تیم‌های درجه دو آسیا شکست خوردیم در زمان مربیگری همین کی‌روش بوده. آن هم وقتی که در مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ برای اولین بار به لبنان باختیم و صعودمان به جام جهانی بسیار دشوار شد. پس از آن کی‌روش با تمرین روی ذهنیت بازیکنان از بروز باخت‌های این چنینی جلوگیری کرده و شاید به همین خاطر نیز خیال‌مان از اینکه مقابل عمان غافلگیر نمی‌شویم راحت است. کی‌روش خیال ما را از باخت‌های مفت راحت کرده اما هنوز تا رسیدن به نیمه‌نهایی راه زیادی مانده و بهتر است همچون کی‌روش به حریفانی همچون عمان احترام بگذاریم.

یادداشت: حجت شفیعی/ وب سایت فوتبال‌بین

7655