خشم مو، گلزنی پوگبا، دهان های گشادی که بسته شد و غولی که بیدار شد

منچستریونایتد با عملکردی توفانی و بردی پرگل مدافع عنوان قهرمانی انگلیس را تحقیر کرد.

مورینیو و تیمش نیمه اول بازی کار را یکسره کردند ، طوفانی 17 دقیقه ای که به راه افتاد و رانیری و لسترش را با خود به ناکجا آباد برد ، حالا میتوان گفت واقعا تیم برگشته روحیه ها برگشته و میتوانند با برد در دو بازی آینده که هردوهم در اولدترافورد است و بازی های به مراتب ساده تری هستند قدرت خود را دوباره به رخ حریفان بکشانند

یادتون نره این ژوزه مورینیوست و ژوزه مورینیو هیچگاه به این سادگیا تسلیم نخواهد شد ، منچستر با قدرت عجیبی بازی کرد حتی بدون مارسیال شاو رونی میخیتاریان فلینی ... .

شک نکنید دالی بلیند ، خوان ماتا و زلاتان ابراهیموویچ عاملا اصلی این نتیجه فوق العاده هستند ، نام شاو نام بزرگیست اما بازی بلیند در دفاع چپ فوق العاده بهتر است ، رونی کاپیتان بی چون چرای تبم است و بازیکن مورد علاقه ژوزه اما ماتا پست ده به مراتب بهتریست ، مارسیال یک استعداد بی نظیر و استثناییست اما لینگارد به مراتب وینگری بهتری نشان داده است

زوج هررا و پوگبا هم جدا خدا بود فوق العاده بود از این بهتر نمیشد .