وقتی پرتغال بدون برد در 90 دقیقه راهی نیمه نهایی شد

به گزارش ورزش 11، عجیب بودن مسیر پرتغال متضمن هیچ گونه امر منفی نیست. در حقیقت ابعاد دیگر بازی فوتبال را به ما نشان می‌دهد. یک تیم هجومی بازی می‌کند و طرفدار جذب می‌کند و می برد. تیم دیگری دفاعی بازی می‌کند و می‌برد و منتقدانی دورش جمع می‌شوند. تیمی هم مثل پرتغال نمی‌برد اما به دورهای بعدی صعود می‌کند! همه این‌ها در فوتبال اتفاق می‌افتد. آنها با چهار تساوی و یک برد در وقت‌های اضافه راهی نیمه نهایی شده‌اند. به عنوان آخرین تیم صعود کننده به دور حذفی رقابت‌ها پا گذاشتند و اولین تیم حاضر در نیمه نهایی‌اند. آیا باید صرفا بخت و اقبال را در پیشروی پرتغال در یورو دخیل دانست؟ خب به هر حال بخت و اقبال هم پاره ای از فوتبال است.به ظن نگارنده تا زمانی که قوانین و مقرارت فوتبال این اجازه را به شما می دهند که با تساوی هم بتوانید به دورهای بعد بروید، جای هیچ خورده و اشکالی نیست. فوتبال همین است. یونان هم در یورو 2004 و درخانه‌ی همین پرتغال؛ با بردهای اعصاب خورد کن 1-0 توانست فاتح اروپا شود. هیچ کس جز خود یونانی‌ها از بردهای یونان خوشحال نمی‌شد. آنها تیم‌های برتر اروپا را که در 90 دقیقه به آب و آتش می‌زدند و ده‌ها موقعیت گل می ساختند و تیر دروازه را به لرزه در می‌آوردند، با یک گل شکست می‌دادند. حرصتان در می‌آمد که چرا یونان؟ شاید بتوان تعبیر "بردهای موذیانه" را برای پیروزی‌های یونان در سال 2004 به کار برد. اما این تعبیر برای پرتغال 2016 جواب‌گو نیست. چرا؟ چون آنها هیچ تیمی را در طول 90 دقیقه نبرده‌اند. کار آنها به روالی عادی پیش رفته و فوتبال حکم به صعودشان داده است. تنها بردشان گل عجیب و خنده دارشان برابر کرواسی در دقیقه 117 وقت‌های تلف شده بود. شاید آن ضربه ناشیانه نانی را تقدیر هدایت می کرده که زیر پای رونالدو رسیده و رونالدو نتوانسته آن را گل کند و سوباشیچ توپ را رد کرده و توپ کمانه کرده است و روی خط دروازه به کوارشما رسیده و او فقط به کله اش احتیاج داشت تا گل پیروزی را به ثمر برساند.پرتغال با ایسلند تن به تساوی 1-1 داد. با اتریش 0-0 کرد. در برابر مجارستان پرگل ترین بازی یورو 2016 را به نمایش گذاشت و رونالدو درخشید؛ اما باز هم تساوی 3-3 پایان کار بود. دور حذفی کرواسی را با گل دقیقه 117 کوارشما بردند و در برابر لهستان هم ضربه های پنالتی حکم به صعودشان داده است. آری. فوتبال همین است. و پرتغال با ظرفیت‌های ورزش فوتبال صعود کرده است. نه با برتری و توفق کامل بر حریف. نه با تاکتیک تیمی و حتی بازی تدافعی.این را هم می توان اضافه کرد که پرتغال تا به اینجای کار با هیچ تیم قدرتمندی مصاف نکرده است. بازی‌های پرتغال در برابر تیم‌هایی بوده که نه زور آنها به سلسائوی اروپا رسیده و نه زور یاران رونالدو به آن ها چربیده. پرتغال در سمتی از جدول حذفی قرار گرفته است که تنها تیم صاحب نام و صاحب سبکش بلژیک است. (بازی های گروهی را هم به این لیست اضافه کنید) اگر بلژیک را برنده دیدار امشب با ولز بدانیم، آن گاه بازی پرتغال و بلژیک نخستین محک جدی پرتغال خواهد بود. پس باید چاشنی بخت و اقبال را برای فرناندو سانتوس و شاگردانش در نظر بگیرم. باید گفت پرتغال راحت به نیمه نهایی رسیده. این را فوتبال می گوید. بازی‌های پرتغال در یورو 2016 را با تساوی‌هایش در خاطر خواهند داشت. با قرار گرفتن در سمت راحت جدول یورو. این که مربی آنها ادعا می کند پرتغال قهرمانی می خواهد تا اندازه‌ای گزافه گویی‌ست. آنها هنوز با هیچ مدعی قهرمانی روبرو نشده اند تا خود مدعی قهرمانی باشند. این ادعا را آنتونیو کونته نکرده است که تیمش دو مدعی قهرمانی را شکست داده است.با تمام این حرف‌ها پرتغال در نیمه‌نهایی یورو 2016 است. و منتظر برای معلوم شدن حریفش از میان ولز و بلژیک. کسی نمی‌داند. شاید سلسائوی اروپا و رونالدو بازی نیمه نهایی را هم مساوی کردند و خوب پنالتی زدند و به فینال رفتند. فوتبال است دیگر!