یادداشت/ برای قهرمانی معجزه‌آسای لسترسیتی در لیگ برتر انگستان/ انقلاب!

وب سایت رسمی برنامه نود- «... پیروزی هیچ‌گاه با رانیری به دست نمی‌آید. او ذهنیت فردی را دارد که نمی‌خواهد پیروز شود. او تقریبا 70 سال دارد و تنها جام‌های کوچک را برده است و در این سن نمی‌تواند ذهنیتش را تغییر دهد. او پیر شده است و چیزی نبرده است. من روزی پنج ساعت ایتالیایی کار می‌کردم تا مطمئن شوم می‌توانم با بازیکنان، هواداران و رسانه‌ها ارتباط برقرار کنم. رانیری پنج سال در انگلیس بود و در گفتن صبح‌بخیر و عصربخیر مشکل داشت.» شاید اگر اهل فوتبال باشید برایتان شناختن فردی که این جملات را درباره کلودیو رانیری بر زبان آورده است، چندان سخت نباشد. این جملات را خوزه مورینیو در سال 2004 و درست زمانی که پس از رانیری سرمربی تیم فوتبال چلسی شده بود، درباره سرمربی امروز لسترسیتی و قهرمان لیگ برتر انگلستان در فصل 2016-2015 بر زبان آورده است. مورینیو آن روز در اوج غرور و قهرمانی بود و چه کسی برای تحقیر، بهتر از رانیری. اما روزگار به کام آقای خاص نماند و در فصلی که او با خفت فراوان از چلسی اخراج شد، رانیری با تیم کوچکش، با 10 امتیاز اختلاف و در حالی که هنوز به سختی انگلیسی صحبت می‌کرد، لیگ برتر جزیره را به دست آورد.

 

چیزی بیش از 36 میلیون پوند... این همه هزینه‌ای بود که باشگاه لسترسیتی در فصل اخیر انجام داده است. ارزش تمام ترکیب باشگاه لسترسیتی 25/22 میلیون پوند بود یعنی حتی کمتر از نیمی از قیمت رحیم استرلینگ بازیکن منچسترسیتی. آنها تیم کوچکی بودند که آرزوهای بزرگی در سر نداشتند. آنها می‌خواستند خود را در لیگ برتر حفظ کنند و تنها به سقوط نکردن فکر می‌کردند. آنها آنقدر ساده بودند که به دلیل نوع خاص خرج و مخارج باشگاه مجموعه‌ای از بازیکنان ناخواسته، رانده شده و کنار گذاشته شده به این تیم پیوستند. بازیکنانی که خواندن داستان غم‌انگیز آنها پیش از شروع این فصل هیچ‌گاه در هیچ ذهنی نمی‌گنجید.

 

در ابتدای هر فصل فوتبال در نقاط مختلف دنیا تیم‌های بزرگ با طرفداران فراوانی که دارند، همواره مورد توجه واقع می‌شوند. در انگلستان تیم‌های ثروتمند و پرقدرت هر چه بیشتر پول خرج کنند، بیشتر رسانه‌ها به آنها می‌پردازند و معمولا تیم‌های کوچک‌تر در میانه اخبار گم می‌شوند. اما لستر این فصل داستانی عجیب داشت. آنها یک مربی اخراج‌شده از تیم ملی یونان را در راس کار قرار داده بودند. آنها باشگاهی بودند که مالک تایلندی‌شان در دسامبر 2013 تمام 103 میلیون پوند بدهی باشگاه را بین سهامداران تقسیم کرد تا هر کدام سهمی از رهایی باشگاه از قرض داشته باشند. آنها فصل قبل تنها یک گام تا سقوط فاصله داشتند و آمده بودند تا رویاهای کوچک‌شان را تعبیر کنند، اما توپ در زمین فوتبال برای لستر به شکل دیگری می‌چرخید.

 

آواز قهرمانی لسترسیتی که به گوش می‌رسید، همه وصف تازه‌ای می‌شنیدند. آنها تیم کوچکی بودند که تا معجزه راه زیادی نداشتند. پس مالک باشگاه طرفداران را در «کینگ پاور» به پیتزا، دونات و نوشیدنی میهمان می‌کرد. گری لینه‌کر قول داد که اگر لستر قهرمان شد با لباس زیر برنامه Match Of The Day را اجرا خواهد کرد. کمپانی نایک برای بازیکنان بزرگ آنان کفش اختصاصی تولید کرد. آنان مردان کوچکی بودند در میان قدرتمندانی که حتی حضورشان در لیگ قهرمانان برتابیده نمی‌شد. «روباه»ها روزهای عجیبی را در فوتبال ساختند. آنان با کاهنان بودایی که در هر بازی در ورزشگاه‌شان حضور داشتند و برای برنده شدن‌شان دعا می‌خواندند، وصف تازه‌ای ساختند. آنان حالا قهرمان لیگ برتر هستند. برای بارسلونا کری می‌خوانند و لباسی امضا شده برای بوفون می‌فرستند. آنان اکنون از لینه‌کر می‌خواهند با لباس زیر برنامه‌اش را اجرا کند. آنان فوتبال را در این فصل عوض کردند. حالا دوباره فوتبال به ورزش فقرا تبدیل شده بود. گویا لسترسیتی انقلاب کرده بود. یک انقلاب فوتبال‌بین...

 

سجاد صداقت