رئیس سابق فدراسیون فوتبال آلمان مدعی شد/ قطر عامل فساد در فوتبال

وب سایت رسمی برنامه نود- طی چند روز گذشته برخی رسانه‌های اروپایی گزارش دادند که دادگاهی آلمانی، تئو زواین زینگر را تبرئه کرد.

به گزارش وب سایت نود، این دادگاه برای بررسی شکایت مطرح‌شده علیه زواین زینگر، رئیس سابق فدراسیون فوتبال آلمان تشکیل شد که سال گذشته این‌گونه اظهارنظر کرد که قطر مثل یک غده سرطانی به جان فوتبال افتاده است.

زواین زینگر که تا سال 2012 ریاست فدراسیون فوتبال آلمان را برعهده داشت، مدعی است در زمان ریاست فوتبال آلمان به خوبی از روند واگذاری و جلسات پشت‌پرده و غیرفوتبال‌بین قطری‌ها با مقامات یوفا و فیفا و برخی کشورهای تاثیرگذار در تصمیمات کلان فوتبال‌بین باخبر بوده و از مطرح‌کردن این ادعاها هیچ واهمه‌ای ندارد؛ همچنین او به رئیس جدید فیفا پیشنهاد داد روند انتخاب میزبان جام‌جهانی 2022 دوباره از سر گرفته شود.

وقتی انتقادها بیشتر شد

 پس از مصاحبه‌های متعدد و انتقادهای تندی که رئیس سابق اتحادیه فوتبال آلمان نسبت به عملکرد مقامات وقت فیفا و سیاست‌های غیرشفاف و سوال‌برانگیز قطری‌ها، مسئولان این کشور آسیایی شکایتی را علیه زواین زینگر مطرح کردند که البته راه به جایی نبردند. این مساله از دو زاویه قابل بررسی است؛ نخست باید این مساله را به مسئولان فوتبال آلمان یادآور شد که در زمان انتخاب میزبان جام‌جهانی 2006 که آلمان رقابت سختی با آفریقای‌جنوبی داشت، مسئولان آلمانی و در رأس همه آنها بکن‌ بائر جلسات خصوصی متعددی را با نماینده نیوزیلند برگزار کردند و قول همه‌گونه همکاری و حمایت‌های مالی را برای توسعه فوتبال در نیوزیلند دادند که در عوض این کشور در رأی‌گیری برای میزبان جام‌جهانی به آلمان رأی بدهد. جالب این است که درنهایت میزبان جام‌جهانی 2006 با همین یک رأی تعیین‌کننده، مشخص شد. پس از این انتخاب، زواین زینگر آن را موفقیتی بزرگ برای خود و فوتبال آلمان قلمداد کرد و زمانی هم که قصد داشت در انتخابات مجلس آلمان شرکت کند، از توانایی خود برای انجام کارهای بزرگ سخن می‌گفت و گرفتن میزبانی جام‌جهانی 2006 را مصداق توان مدیریتی خود می‌دانست.

قطر نمی‌تواند میزبان باشد

این سوال از مسئولان فوتبال آلمان مطرح‌شده که چنین رفتاری در اروپای مدرن پسندیده است که هرگاه منافع ما ایجاب کند عملی را انجام دهند و در عین حال سایرین را به خاطر همان عمل یا رفتار مورد انتقاد شدید قرار دهیم. اگر از زاویه دیگری به این اتفاق پرداخته شود، باید گفت در اینکه قطر با پول هنگفت و سرمایه‌های نفتی به دنبال برآورده ساختن تمام رویاها و آرزوهای دست‌نیافتنی است و کمتر کسی چنین رویه‌ای را می‌پسندد شکی نیست؛ اما قطر نه به لحاظ منابع مالی، بلکه به خاطر مسائل مهم‌تری شایستگی و آمادگی برگزاری جام‌جهانی را ندارد. کشوری که می‌خواهد رویدادهای بزرگ ورزشی مثل جام‌جهانی را برگزار کند، باید از جهات مختلفی به توسعه‌یافتگی و پیشرفت رسیده باشد و در این راه بدون تردید مخالفان و موافقان زیادی همراه آنها خواهد بود. یکی از معیارهایی که فیفا برای اعطای میزبانی مسابقات فوتبال در سطوح مختلف بر آن تاکید دارد، رعایت حقوق بشر در کشور خواهان میزبانی است. قطری‌ها باید بدانند ممکن است بتوان با پول مشکل گرمای وحشتناک دوحه را برطرف کرد و هنگام بازی‌های جام‌جهانی، ورزشگاه‌هایی خنک و مطبوع داشت (ادعای یکی از مسئولان قطری در مورد اقدامات قطر برای مشکل گرمای طاقت‌فرسای این کشور در تابستان)، اما به هیچ‌وجه نمی‌توان اخلاق و رفتارهای انسانی را با پول خریداری کرد. شاید قطر چنین تصوری دارد که مسئولان و مردم سایر نقاط دنیا را هم می‌تواند با پول بخرد و در عوض از آنها بخواهد تا هیچ انتقاد و اعتراضی نداشته باشند؛ البته چنین رفتاری در کشورهای عربی مرسوم و رایج است که با ثروت هنگفتی که دارند امکانات و تسهیلات زیادی در اختیار مردم قرار می‌دهند و در عوض از آنها فقط سکوت می‌خواهند و بس. این که قطر از انتقادی نه‌چندان سخت از سوی مخالفان این‌گونه برآشفته می‌شود، شاید به این دلیل است که انتظار دارد همه دنیا لب به تحسین آنها گشوده یا حداقل کاری به کار آنها نداشته باشند.

 

گزارش از احمد تقی زاده